انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: دموکرات‌ها پیروز می‌شوند یا ترامپ می‌بازد؟
منبع
چتم هاوس — اندیشکده امور بین‌الملل
آمریکایی‌ها در ۳ نوامبر پای صندوق‌های رأی می‌روند تا یک‌سوم سنای آمریکا و همه اعضای مجلس نمایندگان را انتخاب کنند.
جمهوری‌خواهان در حال حاضر در هر دو مجلس کنگره اکثریت دارند. اما چشم‌انداز حفظ این کنترل، روزبه‌روز وخیم‌تر به نظر می‌رسد.
شانس جمهوری‌خواهان با محبوبیت عمومی نزدیک به پایین‌ترین رکورد پرزیدنت دونالد ترامپ و نارضایتی رأی‌دهندگان از مدیریت او در جنگ ایران و اقتصاد، از جمله مسائل دیگر، پایین کشیده شده است. به نظر می‌رسد دموکرات‌ها آماده بهره‌برداری از این نارضایتی‌اند، و بیشتر تحلیل‌ها نشان می‌دهد آن‌ها دست‌کم کنترل مجلس نمایندگان را بازپس خواهند گرفت.
اما رقابت هنوز تمام نشده است. در نهایت، عامل کلیدی احتمالاً مشارکت خواهد بود که از نظر تاریخی در انتخابات میان‌دوره‌ای کمتر از انتخابات ریاست‌جمهوری است. هر حزبی که رأی‌دهندگان خود را بهتر برای حضور در روز انتخابات بسیج کند، سرانجام نتیجه را تعیین خواهد کرد.
دموکرات‌ها شانس اصلی هستند
در این مرحله، این انتخابات از آن حزب دموکرات است تا از دست بدهد.
جمهوری‌خواهان در حال حاضر اکثریت شکننده‌ای در مجلس نمایندگان ۴۳۵ کرسی دارند. دموکرات‌ها برای کنترل مجلس نمایندگان، که به یک حزب امکان می‌دهد رؤسای کمیته‌ها را منصوب کند و دستور کار قانون‌گذاری را تعیین کند، باید دست‌کم ۲۱۸ کرسی به دست آورند. آن‌ها اکنون ۲۱۲ کرسی دارند.
به دلیل دوقطبی شدن و بازتقسیم حوزه‌های انتخاباتی، احتمال اینکه بیشتر کرسی‌ها حزب خود را تغییر دهند بسیار اندک است. تحلیل‌گران انتخاباتی تخمین می‌زنند تنها حدود ۲۱ کرسی مجلس نمایندگان رقابت‌های نزدیک یا «دوقطبی» باشند. با این حال، بیشتر تحلیل‌گران پیش‌بینی می‌کنند دموکرات‌ها در مجموع بین ۲۲۰ تا ۲۳۰ کرسی به دست آورند — اکثریتی نسبتاً راحت.
سنا چالش‌برانگیزتر است
دموکرات‌ها در بازپس‌گیری سنا با چالش دشوارتری روبه‌رو هستند. جمهوری‌خواهان اکنون ۵۳ کرسی از ۱۰۰ کرسی را در اختیار دارند. با توجه به اینکه معاون رئیس‌جمهور می‌تواند در سنا رأی‌شکننده بدهد، دموکرات‌ها برای به دست آوردن کنترل سنا باید چهار کرسی ببرند (و هیچ‌یک از کرسی‌های کنونی خود را از دست ندهند).
احتمالاً آن‌ها یک کرسی سنا را در کارولینای شمالی به دست می‌آورند، جایی که روی کوپر، فرماندار دموکرات پیشین و دو دوره‌ای این ایالت، در نظرسنجی‌ها پیشتازی چشمگیری دارد. سپس کار برای دموکرات‌ها سخت‌تر می‌شود.
آن‌ها باید در سه ایالت دیگر که اکنون نمایندگان جمهوری‌خواه دارند نیز پیروز شوند. نظرسنجی‌های کنونی نشان می‌دهد بهترین شانس‌هایشان در آلاسکا، مین، اوهایو، تگزاس و آیووا است.
همچنین باید یکی از کرسی‌های میشیگان را فتح کنند که در آن، جایگاه دوقطبی تلقی می‌شود. اما اگر موج به شدت به نفع دموکرات‌ها بچرخد، آن‌ها می‌توانند کنترل را به دست آورند. نظرسنجی‌های افکار عمومی نشان می‌دهد هر پنج رقابت سنا دوقطبی هستند، و این احتمال که دموکرات‌ها برای بردن آن‌ها شانس کمتری داشته باشند وجود دارد.
نارضایتی عمومی
افکار عمومی پیش از انتخابات عموماً بدبینانه بوده است. دوسوم پاسخ‌دهندگان در ماه مه فکر می‌کردند کشور در مسیر اشتباه حرکت می‌کند. نظرسنجی‌ای در زوئیه نشان داد تنها حدود یک‌چهارم عموم معتقدند اقتصاد خوب پیش می‌رود، با نگرانی‌هایی درباره هزینه مراقبت‌های بهداشتی، غذا، مسکن و بنزین. به تازگی نیز اکثریت گفتند رفتن به جنگ با ایران تصمیم اشتباهی بوده است.
شمار بیشتری از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده فکر می‌کنند دموکرات‌ها در برخورد با قیمت بنزین، اقتصاد و سیاست خارجی بهتر از جمهوری‌خواهان عمل خواهند کرد.
دموکرات‌ها همچنین در نظرسنجی‌های سراسری از نیات رأی‌دهندگان — موسوم به «برگه رأی عمومی» — بین ۶ تا ۴۱ امتیاز برتری دارند. این پرسش، محبوبیت حزبی را با پرسیدن از نمونه‌ای از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده در سراسر کشور درباره اینکه به نامزد کدام حزب قصد رأی دادن دارند، بدون نام بردن از نامزدهای مشخص، می‌سنجد. از نظر تاریخی، برگه رأی عمومی شاخصی کلیدی است: پیشتازی دموکرات‌ها حاکی از اکثریت در روز انتخابات است.
علاوه بر این، در پنج انتخابات میان‌دوره‌ای گذشته، دست‌کم یک مجلس کنگره دستخوش تغییر کنترل شده است.
بر همه این‌ها، نظر رأی‌دهندگان درباره پرزیدنت ترامپ سایه افکنده است؛ نیرویی همیشه حاضر در سیاست کنونی آمریکا.
آخرین نظرسنجی رویترز/ایپسوس، محبوبیت ترامپ را ۳۲ درصد نشان می‌دهد — رکورد پایین تازه‌ای برای او — با نرخ نارضایتی ۴۶ درصد.
نظرسنجی‌های اخیر دیگر محبوبیت ترامپ را بین اواسط دهه ۳۰ تا اوایل دهه ۴۰ درصد نشان داده‌اند؛ نظرسنجی اخیر یوگاو آن را ۳۷ درصد اعلام کرد. اما نظرسنجی اخیر گروه تحقیقات آمریکا، که بین ۱۶ تا ۲۰ سپتامبر انجام شد، محبوبیت رئیس‌جمهور را فقط ۲۹ درصد نشان داد — نخستین بار که به زیر ۳۰ درصد سقوط کرده است.
از نظر تاریخی، محبوبیت رئیس‌جمهور در انتخابات کنگره اهمیت دارد. برای زمینه، محبوبیت ترامپ به‌طور چشمگیری کمتر از محبوبیت پرزیدنت بیل کلینتون در ۱۹۹۴ است — زمانی که دموکرات‌ها ۵۴ کرسی مجلس نمایندگان و ۸ کرسی سنا را از دست دادند — یا پرزیدنت باراک اوباما در ۲۰۱۰، زمانی که دموکرات‌ها ۶۳ کرسی مجلس نمایندگان و ۷ کرسی سنا را از دست دادند.
اکثریت، با نحوه برخورد ترامپ با همه مسائل عمده مخالفند. و بیشتر رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده، از جمله اکثریت مستقل‌ها که حدود یک‌سوم بدنه رأی‌دهندگان را تشکیل می‌دهند، می‌گویند رأی‌شان در انتخابات کنگره «عمدتاً علیه ترامپ» است.
تأثیر بالقوه محبوبیت پایین ترامپ بر نتیجه نوامبر، چارلی کوک، تحلیل‌گر برجسته سیاسی، را بر آن داشته نه از «موج آبی» بلکه از اثرات «جریان زیرین سرخ» سخن بگوید. در هر حال، به نظر می‌رسد دموکرات‌ها در موقعیت خوبی برای بهره‌برداری از نارضایتی از ترامپ و دستیابی به دستاوردهای کنگره هستند.
ملاحظات احتیاطی
اما همچون هر پیش‌بینی، ملاحظاتی وجود دارد. در حالی که ممکن است دموکرات‌ها در مجموع انگیزه بیشتری برای رأی دادن داشته باشند، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد ۸۳ درصد جمهوری‌خواهانی که به شدت از پرزیدنت ترامپ حمایت می‌کنند، ادعا می‌کنند قطعاً در نوامبر رأی خواهند داد. علاوه بر این، جمهوری‌خواهان در تلاش برای سیج رأی‌دهندگان خود از مزیت منابع مالی بسیار بزرگ‌تر برخوردارند.
بدنه رأی‌دهندگان همچنین بیش از هر زمان در تاریخ اخیر میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها دوقطبی شده است. و حوزه‌بندی انتخاباتی کنگره به این معناست که حاشیه خطای نسبتاً کوچکی برای دموکرات‌ها وجود دارد.
پس با وجود عوامل متعددی که به پیروزی دموکرات‌ها در نوامبر اشاره دارند، انتخابات همچنان می‌تواند نزدیک‌تر شود.
هنوز تمام نشده است
در نهایت، رأی‌دهندگان انتخابات را تعیین می‌کنند، نه نظرسنجان. و نظرسنجی‌های انتخاباتی اخیر بارها حمایت جمهوری‌خواهان را دست‌کم گرفته‌اند، همان‌گونه که هیلاری کلینتون و کامالا هریس با ناخوشایندی آموختند.
از نظر تاریخی، نیات رأی‌دهندگان آمریکایی در این فاصله نزدیک به روز انتخابات بعید است تغییر کند. اما انتخابات آمریکا همچنین به «غافلگیری‌های اکتبر» بدنام است: تعمیق بحران مالی در ۲۰۰۸ و تحولات پرونده ایمیل‌های هیلاری کلینتون در ۲۰۱۶ تنها دو نمونه‌اند.
همچنین ممکن است ۴ نوامبر بدون برنده مشخصی طلوع کند. به چالش کشیدن مکرر نتایج و فرایندهای انتخاباتی از سوی رئیس‌جمهور، مثلاً درباره رأی‌های پستی، می‌تواند به نتایج مورد مناقشه و چالش‌های حقوقی منجر شود. این می‌تواند نتایج نهایی را چند روز یا چند هفته به تأخیر بیندازد و اعتبار دموکراسی آمریکا را بیشتر تضعیف کند.
نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند دموکرات‌ها آماده پیروزی در مجلس نمایندگان و احتمالاً سنا هستند. اما همان‌گونه که یوگی برا، بازیکن بیسبال آمریکایی، یک بار گفت: «تا وقتی تمام نشده، تمام نشده است.»
