منبع: The Electronic Intifada
بیمار شدن در دوران جنگ می‌تواند دردناک و گیج‌کننده باشد. این را از تجربه خودم می‌دانم. به‌تازگی به ذات‌الریه مبتلا شدم و از درمانگاهی در مدرسه‌ای که اکنون پناهگاه آوارگان است، مقداری دارو گرفتم.
بدنم مدتی به درمان پاسخ نداد. احتمال زیادی دارد که دستگاه ایمنی بدنم به دلیل تغذیه نامناسب تضعیف شده باشد. سرانجام بهبود پیدا کردم. اما احساس می‌کنم به‌راحتی ممکن است دوباره بیمار شوم.
افراد دیگری نیز داستان‌های مشابهی دارند. حسام ۱۳ ساله است. او و خانواده‌اش اخیراً در یک چادر زندگی می‌کنند. او از این‌که ناگهان «خیلی خسته و ضعیف» شده بود گفت. اشتهایش را از دست داده بود و مرتب استفراغ می‌کرد.
پس از انجام آزمایش در بیمارستان، تشخیص داده شد حسام به هپاتیت A مبتلاست؛ ویروسی که از طریق آب آلوده منتقل می‌شود. اطراف چادرهایی که حسام و خانواده‌اش و دیگران در رفح، در جنوب غزه، در آنها زندگی می‌کنند، گودال‌های فاضلاب دیده می‌شود.
حسام مجبور شد چند هفته در چادر بماند و پرستاری وضعیتش را زیر نظر داشت. او گفت: «دارو مصرف کردم تا حالم بهتر شد، اما اصلاً احساس نمی‌کنم سالم باشم.» تنها آبی که در اختیار دارد آلوده است؛ بااین‌حال، برای جلوگیری از کم‌آبی همچنان آن را می‌نوشد.
بدون محافظت
پس از آغاز تهاجم زمینی اسرائیل به رفح در اوایل این هفته، اکنون تنها یک بیمارستان در شهر فعال است. این بیمارستان که بیمارستان کویتی نام دارد، فقط ۱۶ تخت دارد.
جمال الحمس، پزشک این بیمارستان، پیش از وقوع تهاجم گفت: «تعداد بسیار زیادی از مردم از تمام مناطق نوار غزه آواره شده‌اند و در رفح متمرکز هستند. آنها در شرایط بسیار دشواری زندگی می‌کنند.»
او گفت: «هیچ محافظتی در برابر ویروس‌ها وجود ندارد. غذا و مواد مغذی موجود نیز کافی نیست. کمک‌هایی که به شکل غذای کنسروی می‌رسند نیاز مردم را تأمین نمی‌کنند.»
به گفته الحمس، پیش از آغاز تهاجم در آن هفته، بیمارستان روزانه حدود هزار بیمار مبتلا به بیماری‌های عفونی را درمان می‌کرد. این آمار شامل کسانی نمی‌شد که بلافاصله پس از زخمی‌شدن در حملات اسرائیل به بیمارستان منتقل می‌شدند.
بیمارستان اروپایی غزه در شهر جنوبی خان‌یونس نیز زیر فشار قرار گرفته است. امل متوجه شد پسرش تب بالایی دارد. چند روز بعد مشخص شد او به هپاتیت A مبتلاست.
امل گفت: «فرزندم را از خواهر و برادرهایش دور نگه داشتم تا بیماری را به آنها منتقل نکند. بیشتر از این کاری از دستم برنمی‌آید.»
امل و خانواده‌اش در چادری در محوطه بیمارستان زندگی می‌کنند. او گفت: «آب کافی وجود ندارد و سرویس‌های بهداشتی تمیزی هم نیست. تعداد بسیار زیادی از آوارگان از همین سرویس‌ها استفاده می‌کنند.»
او گفت: «اگر از بمباران جان سالم به در ببریم، از بیماری و آلودگی جان سالم به در نخواهیم برد.»
بر اساس برخی برآوردها، اکنون ۳۰ هزار نفر در بیمارستان اروپایی پناه گرفته‌اند. در محوطه بیمارستان گودال‌های فاضلاب دیده می‌شود و مقدار زیادی زباله در داخل و اطراف بیمارستان انباشته شده است. بوی نامطبوعی وجود دارد و مشکل پشه‌ها نیز جدی است.
مدیریت بیمارستان هشدار داده که خدمات ممکن است هر لحظه از کار بیفتد.
منبع: https://electronicintifada.net/content/infections-increase-gaza/46301