ده ماه پیش، دولت ترامپ راهبرد امنیت ملی خود را منتشر کرد که ضرورت بازاعلام نفوذ دیپلماتیک، اقتصادی و امنیتی آمریکا در نیمکره غربی را بیان میکرد. هفته گذشته، هنگامی که رهبران آمریکای لاتین برای مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک آمدند، روشن شد که این بازاعلام از ایده به واقعیت در حال حرکت است. رشته مشترکی که هیئتهای در رفتوآمد از مقر سازمان ملل به نشستها در ساختمانهای اداری و هتلهای نزدیک را به هم میبست، حضور تقریباً همهجای ایالات متحده در اعلامیههای اقتصادی و امنیتی بود.
در بخش اقتصادی، مواد معدنی حیاتی و سرمایهگذاری زیرساختی در کانون توجه قرار گرفتند. ایالات متحده و آرژانتین «کریدور آند-آتلانتیک» را اعلام کردند؛ ابتکاری که برای اتصال مناطق انرژی و مواد معدنی حیاتی آرژانتین به بندرهای آتلانتیک و بازارهای غربی طراحی شده است. بانک صادرات-واردات آمریکا چارچوبی برای تأمین مالی تا هفت میلیارد دلار برای پروژههای انرژی، حملونقل، استخراج و فرآوری مواد معدنی حیاتی و زیرساخت دیجیتال تا ۲۰۲۷ اعلام کرد.
در همان حال، خوزه مانوئل رستریو، معاون رئیسجمهور کلمبیا، که در غیاب رئیسجمهور آبلاردو د لا اسپرییا — که بر عملیات امنیتی در داخل کشور متمرکز بود — در نشست حاضر شد، در سراسر شهر به ترویج «مأموریت رشد»، راهبرد دولت برای تسریع سرمایهگذاری و افزایش بهرهوری پرداخت. هدف دولت رساندن رشد اقتصادی سالانه کلمبیا به ۶ درصد است، در برابر ۲٫۶ درصد در ۲۰۲۵. دیگر رهبران تازه آمریکای لاتین، از خوزه آنتونیو کاست، رئیسجمهور شیلی، تا کیکو فوجیموری، رئیسجمهور پرو، و ناصری آسفورا، رئیسجمهور هندوراس، بر گشودگی کشورهایشان به سرمایهگذاری و گامهای سیاسیای که دولتهایشان برای جذب سرمایه برمیدارند تأکید کردند.
آینده سیاسی ونزوئلا در کانون توجه قرار میگیرد
البته مجمع عمومی امسال بهدلیل برخورد بهطور چشمگیری متفاوت با دولت موقت ونزوئلا قابل توجه بود. دلسی رودریگز نخستین دیدار حضوری خود با ترامپ را از زمان برکناری نیکلاس مادورو، مستبد، در ژانویه برگزار کرد. او همچنین جداگانه با رهبران نهادهای مالی بینالمللی و بانکهای توسعه چندجانبه درباره بازساختار بدهی ونزوئلا، بازیابی پس از زلزله و بازسازی اقتصادی دیدار کرد.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، که در دیدار ترامپ-رودریگز حاضر بود، بعدها تأیید کرد گفتگو فراتر از روابط دوجانبه رفت و گامهای لازم برای تثبیت ونزوئلا، بازساختار بدهی، بازسازی نهادها و در نهایت برگزاری انتخابات آزاد و منصفانه را در بر گرفت. روبیو به خبرنگاران گفت: «چیزهای زیادی باید اصلاح شود تا ونزوئلا موفق شود.» او با چارچوببندی مسائل بهعنوان درهمتنیده، استدلال کرد دولت منتخب برای پایدار ماندن گذار دموکراتیک ونزوئلا به نهادهای کارآمد و اقتصادی باثباتتر نیاز خواهد داشت.
رودریگز از سوی خود در مجمع عمومی گفت «انتخابات برگزار خواهد شد» و به گفتگوی میان بخشهایی از مخالفان تحت آنچه او شرایط برابر برای همه توصیف کرد اشاره کرد. اما هیچ جدول زمانی ارائه نداد و در عوض گفت ونزوئلاییها «لحظه مناسب» را تعیین خواهند کرد. بنابراین شکافی میان تعهد علنی به انتخابات و پرسشهای حلنشده درباره زمانبندی، شرایط انتخاباتی و اصلاحات نهادی باقی میماند.
سپر قاره آمریکا از همراستایی به عمل حرکت میکند
مجمع عمومی همچنین صحنه بزرگترین گردهمایی امنیتی منطقه به رهبری آمریکا را فراهم کرد. دومین نشست «سپر قاره آمریکا» ترامپ رهبران و مقامات ارشد از سراسر منطقه، از جمله پرو و کلمبیا که تازه پیوسته بودند، گرد آورد. پانزده دولت، از جمله ایالات متحده، بیانیه مشترکی امضا کردند که این ائتلاف را فراتر از همکاری ضدمواد مخدر به سه ستون گسترش داد: همکاری اقتصادی، امنیت و هماهنگی چندجانبه.
این نشست همچنین نخستین اقدام مشترک این ابتکار را پدید آورد. اعضا توافق کردند تدابیری درباره بیست و چهار سازمان جنایتکار و مسلح در سراسر نیمکره هماهنگ کنند. این تدابیر شامل مسدودسازی داراییها، محدودیتهای روادید و مهاجرتی، و مجازاتهای بالقوه برای حمایت مادی یا لجستیکی آگاهانه، مشروط به قوانین هر کشور است. اعضا همچنین در نظر دارند از سازمان کشورهای آمریکایی بخواهند مشورتهایی تحت پیمان کمک متقابل آمریکایی، یا پیمان ریو، برای بررسی اقدام جمعی گستردهتر علیه گروههای منتخب برگزار کند.
فهرست گروههای هدف شامل کارتل سینالوای مکزیک و کارتل نسل جدید خالیسکو، «فرمان اول پایتخت» و «فرمان سرخ» برزیل، و «قطار آراگوا» و «کارتل خورشیدها» ونزوئلا است. همچنین ارتش آزادیبخش ملی کلمبیا و نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا، معروف به فارک، را در بر میگیرد. هر دو گروه حضور قابل توجهی در ونزوئلا نیز دارند. مکزیک، برزیل و ونزوئلا در حال حاضر عضو «سپر قاره آمریکا» نیستند. در نتیجه، دامنه عملیاتی ائتلاف تا حدی به همکاری با دولتهای بیرون از سپر بستگی خواهد داشت، جایی که چندین هدف اصلی آن فعالیت میکنند.
ونزوئلا روشنترین نمونه است. بر اساس اعلام هر دو دولت، عملیات ژوئن آمریکا که هکتور «نینو» گررو، رهبر «قطار آراگوا»، را کشت، با مقامات ونزوئلا هماهنگ شده بود. ترامپ بعدها به این همکاری استناد کرد وقتی ونزوئلا را از مقوله محدودتر کشورهایی که «بهطور آشکار در کنترل مواد مخدر ناکام ماندهاند» حذف کرد، هرچند ونزوئلا همچنان در فهرست گستردهتر آمریکا از کشورهای عمده ترانزیت یا تولید مواد مخدر باقی مانده است.
این گنجاندن «کارتل خورشیدها» را بهویژه قابل توجه میسازد. واشینگتن آن را در نوامبر ۲۰۲۵ یک سازمان تروریستی خارجی تعیین کرد، در حالی که آن را شبکهای قاچاق به رهبری مادورو و دیگر شخصیتهای ارشد دولت او توصیف میکرد. اما کیفرخواست بازنگریشده آمریکا در اوایل امسال، این نام را بهعنوان اشاره به نظامی حمایتی توصیف میکند که در آن مقامات ونزوئلایی ادعائاً از قاچاق مواد مخدر محافظت میکردند و از آن سود میبردند، نه یک سازمان مجزا. همکاری با ونزوئلا ممکن است به مقابله با دیگر گروههای مسلح فعال در آنجا کمک کند، اما اعمال تدابیر سپر علیه نظامی که ادعائاً مقامات کنونی را در بر میگیرد، پیچیدهتر است.
بیانیه سپر همچنین تعهد میدهد از حکمرانی دموکراتیک و «اراده مردمی» دفاع کند، اما هیچ تعهد مشخصی درباره انتخابات یا اصلاحات سیاسی ونزوئلا نمیدهد. این حذف برجسته است، زیرا نشست سپر همزمان با بحثی فزاینده و آشکار درباره گذار سیاسی ونزوئلا برگزار شد.
یکی از ما، جیسون، نزدیک به بیست سال در نشستهای مرتبط با مجمع عمومی شرکت کرده است، جایی که مهمترین گفتگوها غالباً بیرون از مناظره عمومی رخ میدهد. امسال این درس را تقویت کرد. قاره آمریکا علاقه اقتصادی فزایندهای برانگیخت و راههای تازهای برای همکاری امنیتی گشود، از کریدور آند-آتلانتیک تا نخستین اقدام مشترک سپر.
طرحها برپا شدهاند، اما معیار واقعی این مجمع عمومی این خواهد بود که آیا گفتگوهای هفته گذشته نتایج پایدار پدید میآورند: سرمایهگذاریای که شغلهای باکیفیت میآفریند، همکاری امنیتیای که گروههای جنایتکار فراملی را تضعیف میکند، و تعاملی که از نهادهای قویتر در سراسر منطقه پشتیبانی میکند.
تاریخ انتشار: ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶